*மரம்.

தொப்பலாய்
நனைந்து கொண்டிருக்க
பதரியடித்து
என்
இரு கைகளை
குவித்து
குடை பிடிப்பதை கண்டு
உலுக்கி, உலுக்கி
சிரித்து விட்டு
”யாரோ ஒருவராவது
நனையாமல்
இருக்கலாம் என்று
தன்னடியில்
என்னை அழைத்தது
மழையில்
நனைந்து கொண்டிருந்த
சாலையோர
மரம்.

*கிசு, கிசுப்பு...

எனக்கும்,
உனக்குமான
நெருக்கத்தை தொகுத்து
உரக்கச் சொல்கிறேன்
என்
தனிமையிடம்;
கேட்டு, கேட்டு
கேலி செய்தும்.
உனைப் போல
அடிக்கடி
முகம் பொத்தியும்
தன்
ஞாபகங்களை
புதுப்பிக்கிறது;

சலிப்பு தட்டினாலும்
சாமர்தியமாக
“உம்”
கொட்டுவதை மட்டும்
உறக்கத்திலும்
கற்றுக் கொண்டது
இப்படியான
எங்கள்
சரசங்களை கண்டு
அக்கம், பக்கமெல்லாம்
கசிகிறது
கிறுக்கு, பைத்தியமென
கிசு, கிசுப்பு...

*காப்புகட்டி

ஆவாரம்,
வெள்ள பூலா பூவோடு,
வேப்பிலையையும்
சேத்து
சொருவிய
கொண்டயோடும்
ஊம முரச
ஒரக்க கொட்டுரா...
“உள்ள யாரும்
நுளையாம
கதவாவும்,
வெளிய நா
போகாம
வெலங்காவும்
காதல் நோம்பிக்கு
காப்புகட்டியத...

*கனவுகளை தொலைக்கிறேன்...

உன்
கனவுக்குள்
உலவவே
என்
கனவுகளை
தொலைக்கிறேன்...

தினம், தினம்
உன்
கனவில்
நான்
வந்ததை
கதை, கதையாய்
சொல்கிறாய்
இடை, இடையே
சில
தணிக்கை செய்த
மௌனங்கலோடு.
இடைமறித்து
கேட்டேவிட்டேன்
“ஏன்
எனக்கு மட்டும்
கனவே
வருவதில்லை” என்று?!
கண்கள் நிமிர்ந்து
கள்ள சிரிப்பை
கசக்கி எரிந்தாய்
எடுத்து பிரித்து
வாசித்தேன்
“தினமும்
என்
கனவுக்குள்
தவறாமல்
வந்துவிடும்
உனக்கு எப்படி
தனியாக
கனவு வரும்”

உன்
கனவுக்குள்
உலவவே
என்
கனவுகளை
தொலைக்கிறேன்...

*எச்சில் குமிழிடையே!

வாய்க்குள்
காற்றை அடைத்து
கன்னம் பெறுக்க
கையால்
குத்தி உடைக்கும்
காற்றில்
தெரித்து விழுந்து விட்டது
உனக்கு தெரியாமலே
என்
காதல்
எச்சில் குமிழிடையே!

*பூசி மொழுகி...

வெரும்
குச்சியை மட்டும்
கையில் வைத்திருக்க
உருகி, உருகி
உன்
காலடியில்
இதயம்
தேங்கி நிற்கிறது
அதை
கால் விரல்களால்
தொட்டு, தொட்டு
விளையாடுகிறாய்
அதுவரை
பாதரசமாய்
உருண்டிருந்தவை
பாதம் பட்டதும்
பஞ்சை பற்றி
பதுங்கி கொள்ளும்
நீர்துளியானது

நீ
விசிறி வீசி
எரிந்து பார்க்கிறாய்
பிழிஞ்சு உதரி
உலர்த்தப் பார்க்கிறாய்
ஆனால்
உடும்பாய் தொற்றி
இறுக்கிக் கொண்டது;
மிச்ச மீதி
துளிகளை
விட்டு வைக்க கூடாதென்று
மக்கிப்போன
என்
தயக்க கடிதங்களை
நசுக்கி, உடைத்து
தூளாக்கி
துளிகளோடு சேர்த்து
கூளாக்கி
கசக்கி, பிசைந்து
பூசி மொழுகி அடைக்கிறாய்
நான்
உள்ளே நுளைந்து
உக்கார்ந்து விடுவேன்
என்று
உன்
இதய வாசலை...

*என் மீசை

சொட்டு, சொட்டாய்
முத்தம் வழிகிறது
அதை
உன்
உதடுகளில்
ஏந்தி உருஞ்சுகிறாய்
கடைசி துளிவரை;

மேற்புற வெடிப்புகளின்
இடையினில்
நீ
விட்டு சென்ற
ஈரம் குடித்து
துளிர்க்கிறது
மீண்டும்
என்
மீசை.

*நன்பன் காதலை நன்றாய் வளர்த்தால்

பார்வை இல்லாதவரும்,
பேச இயலாதவரும்
சந்திக்கையில்
பேச்சும்,
சைகையுமாய்
நானிருப்பது போல
தூது போகிறேன்...
”நன்பன் காதலை
நன்றாய் வளர்த்தால்
தன் காதல்
தானாய் வளருமாம் ”

*உன் வடிவில்

முந்தானையில்
முகம் துடைச்ச
கரிசனத்தில்
என் அன்னைக்கு
உயிர் கொடுத்தேன்
உன்
வடிவில்

*மண்ணாடை

நீ
கை துடைத்த
ஈரம் பட்டு
என்னாடை
மண்ணாடையாகி
களையெடுப்புக்கு
காத்திருக்கிறதே!?

*சீமை வீடு

பனை ஓலை
கோட்டை கட்ட...
அதை சுற்றி
படலு வேய...
இடை,இடையே
தென்னை ஓலை
தட்டி வைக்க...
முக்கால்வாசி
தோட்டமெல்லாம்
பழநிமலை
கூட்டமாக
உச்சி காய்ஞ்சு
நின்றிருக்க...
ஆமணக்கு செடியோட
அம்மணத்த
மறைக்க பார்த்த
புளிய எலை
பொழப்பாகிவிடடது...

ஓலை பத்தாம
கூரை
கொண்டையம்
குறையா நிற்க...
கரும்புச் சோவையால
இரும்பு போர்வையாய்
இருக்கி வேய்ஞ்ச
சீமை வீடு

*தள்ளாடி கிடக்கிறேன்

பன்னாடையில்
வடிகட்டிய
பணமரத்து கள் போல
நீ
வாசல் தெளிக்கும்
சாணி தண்ணி பட்டு
தள்ளாடி
கிடக்கிறேன்
கோலமாக
அலங்கோலமாக

*மண் குழம்பா...

செங்கல்
பதியத்துல
தேங்கி நிக்கும்
மண் குழம்பா
உருகுழைஞ்சு
கலந்திடுவோம்
ஒரு சேர
வாழ்ந்திடுவோம்

*சோளக்கொல்ல பொம்மை

கட்ட மூக்கு
சிட்டு ரண்டு
கம்பந்தட்டு
காட்டச் சுத்தி
வாலாட்டி, வாலாட்டி
வலம் வருதே
புள்ளி வண்டு
தலை வச்சு,
காலர் இல்லா
சட்டைப் போட்டு
நீளக் கொலா
பேண்ட்டு மாட்டி
புதுசா வந்திருந்த
பூச்சாண்டி
காவல்காரனை கண்டு!?

*முதிர் கன்னி

சற்று தனிந்திருந்த
காற்று தனித்திருக்கும்
ஓர் கும்மிருட்டு
மௌன நாளம்
விம்மி பெருத்து
நா வெடித்து
வீழும் துளிகளுக்கு
விரிவுரை
நிகழ்வாய்...
இனிப்பு, காரம்
எதிரெதிர் அமர்வில்
தேநீர் குவழைக்குள்
எச்சில் தெரிக்கும்
வழக்க பதிலகள்
விலாசி செல்லும்...

விசனம்
பற்றிய
முதிர் கன்னியின்
போர்வை!
இருள்!...

*கூரை

பாம்பு சட்டையை
பல்லிடுக்கில் சேர்த்து
வைக்கோலோடு
விழுங்கிய
பசு மாட்டு
கழிசலாட்டம்
கம்பந்தட்டு வேய்ந்த
கூரை பொத்தல்களில்
அடை மழை

*ஒற்றை முடியை...

தறிக் கையிடையே
தடமாறிய
நாடா தெரித்து
பொற ஓட்டம் போன
துணியாக
நானிருக்கிறேன்
உன்
ஒற்றை முடியை
உயிரில் கோர்த்து
என்னோடு
என்னை
தைப்பதற்காக...!

*பருவ பெண்ணாக...

பருவ பெண்ணாக
உருவம் மாறி
என்னெதிரில்
நீ வர
பறியை மறந்த
ஏற்றம் போல
தரி கெட்டு
வழியுது
என்
வாய்க்கால்கள்

*விரல் பற்றி...

தென்னஞ் சோவையில்
பீ...ப்...பீப்...பண்ணும்
சின்னஞ்சிறு
காலம் போல
தன்னை மறந்து
குடையை துரந்து
என்
விரல் பற்றி
நீ
நனைந்தாடிய
மழை காலம்

*கண்ணன் (எ) பூனை

பால் தடம்
வரைந்து
களைத்து போய்
என்
அறை மூலையில்
இளைப்பறிக்கொண்டு
எனை கண்டு
தலை தூக்கி
‘மியாவ்’ சொன்ன
கண்ணன் (எ) பூனை;

*சின்ன ஒப்பந்தமடி

சுவற்றுப் பல்லிக்கும்
எனக்கும்
சின்ன
ஒப்பந்தமடி
என்
அருகில்
வந்ததும்
உன்
மேலே விழுந்து
பயம் காட்டிட...!

*சகுனம் சரியில்லை..

என்
அறை
சுவற்றுப் பல்லிக்கு
சகுனம் சரியில்லை
நான்
மென்று கொண்டிருக்கும்
சுவிங்க சத்தத்தினால்
அது
பஞ்சாங்கம்
புரட்டுகிறது
*

ஒரு
முறை கூட
வெட்டுப் படாத
தன்
வாலை நீட்டி
வானம் தொட்ட
வன்முயற்சியால்
உடல் தவறி
தலை குப்புற
என்
வல தோலில்
விழ
பஞ்சாங்கம்
புரட்டுகிறது
சுவற்றுப் பல்லி
*

திரைப்பட
வில்லனிடம்
சிக்கிக் கொண்ட
கதாநாயகியால்
என்
அக்கா
உதட்டின்
அனுதாப சத்தம் கேட்டு
விழித்துக் கொள்ளும்
எங்கள்
வீட்டு
சுவற்றுப் பல்லி

*வரி வரியா...

இரட்ட சடையை
சுத்தி பின்னிய
துணி பூவை
பார்த்து
வெள்ளாவி
உடை எல்லாம்
வரி வரியா
கிழிஞ்சு தவிக்குது!

*கயிறப் போல!

பிஞ்சு சோளத்தட்டை
பிடிச்சிழுத்து
வெட்டி வச்ச
விறக சுத்தி
கட்டுப் போட்ட
உன்
கை விரலை கண்டு
முத்திப் போன
சோளத் தட்டெல்லாம்
தலை சுத்தி
விழுந்து கிடக்கு
கயிறப் போல!

*புயல் சின்னம்

அடை மழை
விசை மங்கி
வழிந்து நழுவும்
சிணுங்கல் தொடர...
குடை விரட்டா
காற்று கசிந்திட...
உடையை ஊடுறுவி
குளிர் குத்த...
பல்லிடை
தட்டச்சு பலகும்...
பருவம் பிசகி,
உருவம் மாறா
கரையை தேடும்
புயல் சின்னம்

*உழைக்கும் வர்க்கம் போலானேன்

கார முள்ளில்
கீரி விட்டு
புங்க மர
கிளை மேலே
புதுசா
பதிய வச்ச
உன்
பெயரையும்,
என்
பெயரையும்
ஒரு சேர
பாக்கையிலே
பொதுவுடைமையை
கைப்பற்றிய
உழைக்கும்
வர்க்கம் போலானேன்

*சவுக்கால்...

குற்றம்
என்ன செய்தோனோ?!
குஞ்சம் வச்ச
சவுக்கால்
வெலுத்து விட்டு
போகிறாய்
பின்னால் சடையை
பின்னி வீசும்
தொணியில்...

*உன் எதிரில்...

வாய்ப் பெட்டி
போட்ட
உழவு மாடாய்...
உன்
எதிரில்
என்
உலரலும் கூட
உள்வாங்கி கொள்கிறதே!

*ஆரிய முலாமெல்லாம்

உள்ளங்கையாக
நானிருக்க...
புறங்கையான
உன்னைப் போல
நான் மாற
ஆரிய முலாமெல்லாம்
அழிந்து உருக
சூரிய வெப்பத்தில்
குச்சி ஐஸ் போல
நின்றிருக்கேன்!

*ஒற்றை பாதை

மௌனத்திற்கு
மனு செய்யும்
நிசப்தவெளியில்
ஒளிக்கற்றைகள்
தென்னங்கீற்றிடையில்
சாறு போல
சருக்கி வர
ஈர சருகினில்
மென்மை உரசலும்
மேலோங்கி நிற்க...
இரத்த
சுத்திகரிப்பின்
சத்தம் கூட்ட
அஃறினைகள்
எல்லாம்
மௌனிகளாய்...
வேற்று கிரக
வேதனை செய்யும்
ஒற்றை பாதை
பயண இருள்

*நத்தையாகிறதே...

உன்னை
தொட துணிய
நாணத்தின்
’இடையில்’
நத்தையாகிறதே
என்
வேகம்

*தோப்புக்கரணம்

உன்
இமைகளுக்கு
ஏனடி தண்டனை
தருகிறாய்
எனை
கண்டால்
தோப்புக்கரணம்
போடுகிறதே!

*கடத்தி வரப் பார்க்கிறேன்

கட்டெறும்பு வாய்
சீனி போல
கடத்தி
வரப் பார்க்கிறேன்
உன்
உதட்டோர
திஷ்டிப் பொட்டை

*பொட்டலலிலே...

உச்சி வெய்யில்
நேரத்துல
வெட்ட வெளி
பொட்டலலிலே
வெற்றுடம்பாய்
படுத்திருப்பேன்
நீ
அலசி எடுத்து
தாவணிய
வீசி உதறும்
சாரலுக்காக!

*கண் இமைகள்

கருவேல
முள்ளு போல
உன்
கண் இமைகள்
சிமிட்டி, சிமிட்டி
சிக்க வச்சு
சேட்டை செய்கிறதே!

*மௌனம்

வார்த்தைகளும்,
மொழியும்
வாய்ப் பேசாதிருப்பினும்
உன்
இமை
சப்தங்களால்
மௌனம்
பழுதாகிவிட்டது

*வாசல் வயலில்..

சிட்டு குருவியின்
நுனி மூக்காய்
உன்
விரல்கள்
வெண் முத்து சோளத்தை
விழுங்காமல்
விதைக்கிறதே
வாசல் வயலில்..

*வெள்ளாட்டு காம்புல...

வெள்ளாட்டு
காம்புல
கல்லாட்டம்
பால் பீச்சி
மல்லாட்டி
மொழி பாடி
என்
கண்ணோரம்
கல்லுப் பட்டு
கன்னிப்போன
வீக்கம் மேல
விரலாலே
நீவி விட்டு
வசியம் செஞ்சு
போவாயே!

*கட பார்வையில்...

காட வெரட்டும்
சாக்கில் நீ
கட பார்வையில்
என்ன பாக்க
ஓட முழுதும்
ஓடியாடி
காடையோட
என்
மனசும்
கலைஞ்சு போய்
விக்குதே!?

*வயலப் போல...

ஒல கொதிச்ச
தட்ட தூக்கி
சுட்டுக் கொண்ட
உன்
விரலப் பார்த்து
உரம் போட்ட
வயலப் போல
உருகுழைஞ்சு போனேனே!